Home
Augustijns Instituut Augustinus' Leven Augustinus' Werken Contact
Augustijns Instituut > Webarchief > Artikelen > v35 Een toppositie vraagt om nederigheid
zoeken
printen

v35 Een toppositie vraagt om nederigheid

Augustinus preekt bij een bisschopswijding:
Geen arrogantie maar bescheidenheid

 

Augustinus, zelf bisschop, wil iets zeggen "waardoor ik mijzelf kan bemoedigen, de bisschop kan adviseren en u kan onderrichten." In deze preek legt hij de nadruk op nederigheid: "Wie aan het hoofd staat van het volk moet in de eerste plaats begrijpen dat hij dienaar is van velen. Want wat heb je aan een bisschop die meer vreugde beleeft aan die eretitel dan aan het welzijn van Gods kudde? Christus leerde ons de weg van de nederigheid, Hij daalde af om op te stijgen. Hij bezocht wie in de diepte zaten en verhief wie zich aan Hem wilden vastklampen." Juist bij een toppositie loert het gevaar van persoonlijk voordeel, nepotisme, corruptie. Bij topposities moet je je eigen hoogmoed tegengaan en nederigheid leren.

Christus was de leraar van nederigheid, in woord en daad. In woord omdat Hij vanaf het begin van de schepping nooit heeft gezwegen. Via engelen en profeten wilde Hij de mensen nederigheid leren. Ook kwam onze Schepper in nederige gedaante, geschapen als een van ons. Hij heeft ons gemaakt en Hij is gemaakt voor ons. God was Hij voor de tijd begon, mens toen de tijd bestond, om de mens te bevrijden van de tijd. De grote dokter kwam om ons gezwel van hoogmoed te genezen. Van oost tot west lag de mensheid erbij als één grote zieke, die vroeg om een grote dokter. Eerst zond die dokter zijn assistenten, later kwam Hij zelf toen er een paar wanhopig werden. Zo stuurt ook een dokter zijn assistenten om een eenvoudige handeling te verrichten, maar als er groot gevaar dreigt komt hij zelf. Zo verkeerde de mensheid in groot gevaar, verwikkeld in alle soorten zonden, vooral de zonde die voortkwam uit de bron van de hoogmoed. Daarom is Hij gekomen, om die hoogmoed te genezen door zijn voorbeeld.

U moet zich schamen, mensen, om nog hoogmoedig te zijn nu God zich voor u heeft vernederd. Het zou al een grote vernedering voor God zijn geweest als Hij alleen maar was geboren omwille van u. Nu wilde Hij zelfs sterven voor u! Daar hing Hij dan aan het kruis, als mens, terwijl zijn joodse vervolgers hoofdschuddend voor het kruis stonden en zeiden: "Als Hij de Zoon van God is, laat Hij dan van het kruis afkomen. Dan zullen we in Hem geloven!" (Vgl. Mt 27,40 en Mc 15,30.) Maar Hij wilde nederig blijven, daarom kwam Hij er niet af. Zijn macht had Hij niet verloren, maar Hij wilde zijn geduld laten zien. Denk maar eens aan zijn mogelijkheden, aan zijn macht, en besef hoe makkelijk Hij van het kruis had kunnen komen: Hij kon toch ook opstaan uit het graf? Maar nederigheid en geduld, die twee dingen moest Hij u laten zien, anders had Hij ze u niet kunnen voorschrijven. …Laten we kijken naar zijn nederigheid, laten we de beker van de nederigheid drinken… Het is makkelijk om te denken aan topposities, het is makkelijk blij te zijn met eretitels, het is makkelijk je oren te laten hangen naar jaknikkers en vleiers. Maar scheldpartijen verdragen, rustig naar verwijten luisteren, bidden voor wie ons beledigt: dat is de beker van de Heer, dat is aanzitten aan de tafel van de Heer.

Augustinus, sermo 340A,4 in Huis van barmhartigheid

 

kleiner A  -  A groter
Sitemap
21 Mei 2019