Home
Augustijns Instituut Augustinus' Leven Augustinus' Werken Contact
zoeken
printen

Epi04

Wie wijst de weg?


Deze korte preek is door Augustinus gehouden op 6 januari, Driekoningen, de dag van de Openbaring van de Heer, Epifanie. De hoofdgedachte is de verspeiding van het goede nieuws. Zie hiervoor de toelichting bij Epi03

 

 Driekoningen Epifanie sculptuur Sagrada Familia Gaudi (foto Frans Kolder)

Driekoningen - Epifanie. Sculptuur door Gaudi, Sagrada Família, Barcelona
foto: Frans Kolder

 
Hieronder staan fragmenten uit deze preek die duidelijk maken dat Christus de weg is leidt naar het hemelse Jeruzalem. De fragmenten zijn afkomstig uit Sermo 204A Als licht in het hart, p. 54-55

De hemel verkondigt de majesteit Gods, daarom heeft een ster de magiërs ertoe gebracht om Christus te aanbidden. Die magiërs waren de eerstelingen van de heidenen. Zij sporen u aan te doen wat zij deden. Vandaag ontving Christus geschenken van hen. Doe nu een greep in uw buidel en haal daaruit wat Christus aangenaam is. Hij wilde namelijk behoeftig zijn in zijn armoedigen. Er was in de herberg dan ook geen plaats voor Hem, voor wie de gehele wereld nog niet ruim genoeg is. in een kribbe is hij neergelegd, zoals u weet. 
    De magiërs zochten degene die ze moesten aanbidden.  Aangewezen hield Hij zich schuil. Als de joden wordt gevraagd waar de Christus geboren is, antwoorden zij: 'Te Betlehem.' Zij wijzen de weg, maar zelf gaan ze niet. Wegwijzers zijn zij, ze staan vast op hun plaats. De ster schrijft eigenlijk hemeltaal. Zij leidt de magiërs en wijst hun de plek. De onmondigheid van het kind wordt niet geminacht. De kleine wordt aanbeden omdat zij begrijpen hoe groot Hij is. Het Woord van God heeft geschenken ontvangen. 
   Zolang het Woord nog kind was, bleef het zwijgen. En toch werd het Woord door engelen onderwezen. Tot nog toe zweeg Hij, van wie het evangelie vervuld moest worden. Ook nadien zouden de hemelen zijn majesteit verkondigen. De apostelen zijn de hemelen, lichtend in wondertekenen, donderend met geboden. Over hen is namelijk gezegd: “Hun maning vaart over het aardrijk, tot het einde der wereld hun roep.” Omdat de woorden die reikten tot aan de einden der wereld, ons ontgingen, kwamen zij - de apostelen - naar ons. Zij vonden ons en hebben ons veranderd. De zwakheid van Christus is onze kracht. De onmondigheid van Christus is onze welsprekendheid. De ontbering van Christus is onze overvloed, want later is de dood van Christus ook ons leven geworden. 
    Het brood uit de hemel lag in een voederbak. Lastdieren van de Heer, kom naderbij als u honger hebt. Draag Hem in uw hart en u bent zijn lastdier. Hijzelf is uw berijder. Hijzelf is ook uw voedsel. U weet dat Hij op een ezel zat en de ezel zelf naar Jeruzalem mende. Draag Hem. Hij weet waarheen Hij u voert. Loop maar gerust, u zult niet verdwalen met zo'n berijder op uw rug. Hij is de weg die leidt naar het hemelse Jeruzalem. Het geloof is die weg. Loop daarover om Christus te dragen en de eeuwige gelukzaligheid te kunnen bereiken.


top

kleiner A  -  A groter
Sitemap
Als licht in het hart
Als licht in het hart : Preken voor het liturgisch jaar (1) [ sermones de tempore] / Augustinus ; vertaald door Joost van Neer, Martijn Schrama OSA, Anke Tigchelaar en Paul Wammes; ingeleid en van aantekeningen voorzien door Martijn Schrama o.s.a. - Baarn: Ambo, 1996. - (Ambo-Klassiek). - p. 295. - ISBN : 90-263-1390-x. - lees verder
21 Mei 2019